Akran zorbalığı, basit bir çocuklar arası tartışma değil; bir çocuğun diğerine karşı sistematik olarak zarar verdiği derin bir psikolojik süreç olarak karşımıza çıkar. Klinik psikolog Sercan Aydın, bu durumu yalnızca bugünün problemi olarak görmekten çıkarıp, uzun vadeli duygusal etkileri olan bir ruh sağlığı sorunu olarak ele alıyor. Siber zorbalığın artış gösterdiği bu dönemde, hem mağdur olan çocuklarda hem de zorbalık yapanlarda etkilerin kalıcı olabileceğini vurguluyor.
Aydın’a göre akran zorbalığı; bilinçli, tekrarlayan ve güç dengesinin zorbalıkla aleyhe dönüştüğü davranışlar bütünü olarak tanımlanabilir. Fiziksel, sözlü, sosyal dışlama ve dijital platformlarda gerçekleşen bu davranışlar, çocuklar arasında ciddi psikolojik süreçler doğurur ve erken müdahale ile önlenebilir. Zorbalığa maruz kalan çocuklarda okula giderken isteksizlik, içe kapanma, kaygı, ağlama krizleri, akademik performansta düşüş ve uyku bozuklukları gibi belirtiler görülebilir; ancak hepsi sözlü olarak ifade edemeyebilir. Zorbalık yapan çocuklarda ise güç arayışı, model alma, empati eksikliği ve duygusal düzenleme sorunları etkili olabilir.
En kritik hata ‘sen de karşılık ver’ demektir. Aileye yönelik önerilerde, çocuğu suçlamadan dinlemek, okul ile düzenli iletişim kurmak ve çocuğa kendini savunmak yerine yardım isteme becerisini kazandırmak önceliklidir. Erken müdahale, empati eğitimi ve duygusal farkındalık çalışmaları ile okul-ailo iş birliği zorbalığı büyük ölçüde azaltabilir. Zorbalığı tamamen yok etmek mümkün; yeter ki çocukları yargılamak yerine anlamaya ve doğru yönlendirmeye odaklanalım.
Kaynak: İHA
Yorumlar kapalı.